Catechismus?

Wat te denken van de nieuwe CATECHISMUS VAN DE KATHOLIEKE KERK?

Deze vraag illustreert de fundamentele verschillen tussen de Priesterbroederschap St. Pius X en de conciliaire “traditionalisten” of conservatieven.

Deze laatsten worden vaak gezien terwijl zij de traditionele Latijnse H. Mis zowel als de “nieuwe” catechismus verdedigen, maar niet openlijk de Novus Ordo Missae of Vaticanum II aanvallen. Aan de andere kant verdedigt de Priesterbroederschap St. Pius X de traditionele catechismus en daarom de traditionele Latijnse H. Mis, en dus valt zij de Novus Ordo Missae, Vaticanum II en de “nieuwe” catechismus aan, die allemaal min of meer ons onveranderbaar katholieke geloof ondermijnen.

De conservatieven verdedigen de Katechismus van de Katholieke Kerk om zijn herbevestiging van leerstukken die doodgezwegen of ontkend worden door geheel modernistische catechismussen.

Niettemin verwerpt de Priesterbroederschap St. Pius X hem, omdat hij een poging is de leerstukken van Vaticanum II te formaliseren en te propageren. Paus Johannes Paulus II stemde met de catechismus in:

«De catechismus was ook onmisbaar (zoals ook het nieuwe wetboek van 1983) opdat de hele rijkdom van de leerstukken van de Kerk volgend op het Tweede Vaticaans Concilie bewaard kon worden in een nieuwe synthese en opdat daaraan een nieuwe richting gegeven kon worden» (Paus Johannes Paulus II in Over de drempel van de hoop, Engelse uitgave, blz 164, Crossing the Treshold of Hope, London, Jonathen Cape, 1994).

Men behoeft slechts te letten op de 806 citaten van Vaticanum II, een aantal dat neerkomt op gemiddeld één citaat op iedere drieëneenhalve paragraaf door alle 2865 paragrafen van de catechismus heen.

De nieuwigheden van Vaticanum II komen in het bijzonder naar voren in de volgende paragrafen:

  • een dweperij met de waardigheid van de mens (§§ 225, 369, 1700, 1929 …,
  • zodat wij mogen hopen op het heil van alle gedoopten: §§ 1782 e.v.,
  • zelfs op het heil van niet katholieken ( § 818),
  • of op dat van hen die zelfmoord bedrijven: § 2283,
  • en het heil van alle niet gedoopten, of het nu volwassenen (§ 847)
  • of kinderen betreft (§ 1261);
  • dat de basis is van alle rechten (§§1738, 1930, 1935), daarbij inbegrepen het recht op vrijheid van godsdienst (§§ 2106 e.v.),
  • en het motief van alle moraliteit (§§ 1706, 1881, 2354, 2402, 2407 enz.),
  • een engagement met het oecumenisme (§§ 820 e.v., 1399, 1401), omdat alle godsdiensten instrumenten tot heil zijn (§§ 819, 838-843, 2104),
  • collegialiteit (§§ 879-885),
  • overmatige nadruk op het priesterschap van de gelovigen (§873, 1547, 1140 e.v., enz.).

Welnu, precies zoals hij die ook maar één dogma ontkent, het geloof verliest (Principe 7), zo bewijst een leraar die slechts op één punt dwaalt dat hij feilbaar is, en, maakt daarmee alles wat hij leert twijfelachtig.

Het Tweede Vaticaans Concilie is geen autoriteit om te citeren, omdat het zelfs het voorgelegde katholieke leerstof niet onfeilbaar en helder en duidelijk uitlegd. Dezelfde beoordeling treft de Catechismus van de Katholieke Kerk. Om reden van de moderne afwijkingen waarvan hij is doortrokken, kan hij geen autoriteit voor katholiek geloof zijn