Wie is monseigneur Lefebvre?

29 november 1905

Marcel Lefebvre wordt geboren in een goed katholiek gezin. Vijf van de acht kinderen worden priester of non.

21 september 1929

Marcel Lefebvre wordt priester gewijd.

1932-1945

Als pater van de H. Geest (ook wel Spiritijn genoemd) wordt hij missionaris in Gabon, Afrika.

18 september 1948

Pater Lefebvre wordt bisschop gewijd en aangesteld tot Apostolisch Vicaris van Dakar, Senegal, Afrika. [Pater Lefebvre wordt bisschop gewijd]

1948-1959

Bisschop Lefebvre is Apostolisch Delegaat voor 18 Afrikaanse landen.

14 september 1955

Mgr. Lefebvre wordt de eerste aartsbisschop van Dakar.

1962

Zijne Excellentie keert terug naar Frankrijk en wordt bisschop van Tulle.

1962-1968

[mgr. Lefebvre op audientie bij paus Pius XII] Aartsbisschop Lefebvre wordt gekozen en treedt op als Generaal Overste van de Paters van de Heilige Geest tot hij ontslag neemt en met emeritaat gaat wegens de veranderingen die hij anders zijn congregatie genoodzaakt was op te leggen.
Intussen maakte mgr. Lefebvre ook nog deel uit van de voorbereidende commissies voor Vaticanum II, die de schemata moesten opstellen.

1969

Mgr. Lefbvre sticht de Priesterbroederschap St. Pius X.

1970-1982

Hij treedt op als eerste algemeen overste.

1970-1988

Tot hij, met het oog op zijn te verwachten dood, opvolgers wijdt, doet hij alles wat binnen zijn vermogen ligt om trouw te zijn aan de genade van zijn bisschoppelijke staat, reist de wereld af om katholieke te bemoedigen die vasthouden aan het geloof en de tradities van hun voorvaderen, vormt hun jongeren en wijdt priesters voor hen.

25 maart 1991

Aartsbisschop Marcel Lefebvre verschijnt voor zijn Eeuwige Rechter.

Een testament: Een journalist vroeg mij onlangs wat mijn beste herinnering aan de aartsbisschop persoonlijk was. Ik gaf wellicht een verrassend antwoord: zijn objectiviteit. Hij had natuurlijk een unieke, aantrekkelijke persoonlijkheid omdat hij een heilige was: zachtmoedig, vriendelijk, eenvoudig, nederig, humoristisch enz..., zonder een spoor van sentimentaliteit, maar dat was het punt niet. Onder dat alles lag een grote intelligentie, een groot geloof en een grote karakterstabiliteit, maar ook dat was het punt niet. In wezen was hij een man die leeg was van zijn zelf en vol van God. Hem te ontmoeten, met hem te spreken, was - door hem heen - de waarheid te zien, onze Heer Jezus Christus, de katholieke Kerk. Hij was als een venster ten behoeve van God. Niet hij, maar Christus leefde in hem, en toch was hij Marcel Lefebvre en niemand anders. En wat was hij een fantastische man!